«« حـــذ ف آهـــــــــن ومنگــنــــــــــــــز از آب آشامیدنی »»
آهن و منگنز از فراوان ترین آلایندهایی هستند که در مقادیر غیر قابل قبول در سیستمهای آب
آشامیدنی یافت می شو ند عمدتاً اکسید فریک نامحلول و اکسید منگنز بسیار نامحلول وجود
دارند.وقتی آب دارای دی اکسید کربن ( co2 ) باشد یا آب شرایط اسیدی داشته باشد ، آهن
فریک در شرایط بی هوازی به آهن فرو احیا می شود که این یون نیز در آب محلول است.در شرایط
مشابه دی اکسید منگنز از ظرفیت 4 به 2 احیا می شود که این یون نیز در آب محلول می باشد .
بخش عمده ای از آهن و منگنز در آب چاههای عمیق و آب لایه هیپولیمنیون دریاچه ها و مخازن با
شرایط طبقه طبقه شدن حرارتی (Thermal stratiphication ) یافت می شود .
آهن ومنگنز در آب سطحی به ندرت از mg/ l 1 بالاتر می رود .
زمانی که آهن و منگنز به بیش از mg / l 0.3 برسند آثار نامطلوب زیر ایجاد می شود:
مزه نامطلوب ، قرمز شدن رنگ آب که سبب ایجاد لکه روی وسایل و البسه می شود ،
تجمع رسوبات در لوله های آب ، رشد باکتری کرنو تریکس و سایر باکتری های آهن در شبکه آب
و بوی نامطلوب ناشی از لکه های قهوه ای تیره ناشی از منگنز.
به طور کلی می توان روشــــــــــــهای مختلف حذف آهن و منگنز را به صورت زیر بیان کرد:
J اکسیداسیون ( oxidation ) یکی از روشهای متداول حذف آهن و منگنز محسوب می شود
می تواند با کمک هوادهی و یا استفاده از عوامل اکسید کننده نظیر کلر ، دی اکسید کلر ،
پرمنگنات پتاسیم و یا ازن انجام شود. متعاقب اکسیداسیون باید زلا ل سازی و فیلتراسیون
انجام گیرد .
J تبادل یون یا فرآیند زئولیت Ion exchange or zeolite process
J تثبیت با عوامل جداکننده ( Sequestering process )
J سبک کردن با آهک ( Lime softening )
