««  حـــذ ف آهـــــــــن ومنگــنــــــــــــــز از آب آشامیدنی  »»

آهن و منگنز از فراوان ترین آلایندهایی هستند که در مقادیر غیر قابل قبول در سیستمهای آب

آشامیدنی یافت می شو ند عمدتاً اکسید فریک نامحلول و اکسید منگنز بسیار نامحلول وجود

دارند.وقتی آب دارای دی اکسید کربن ( co2 )  باشد یا آب شرایط اسیدی داشته باشد ، آهن

فریک در شرایط بی هوازی به آهن فرو احیا می شود که این یون نیز در آب محلول است.در شرایط

مشابه دی اکسید منگنز از ظرفیت 4 به 2 احیا می شود که این یون نیز در آب محلول می باشد .

بخش عمده ای از آهن و منگنز در آب چاههای عمیق و آب لایه هیپولیمنیون دریاچه ها و مخازن با

شرایط طبقه طبقه شدن حرارتی (Thermal stratiphication  ) یافت می شود .

آهن ومنگنز در آب سطحی به ندرت از mg/ l 1 بالاتر می رود .

زمانی که آهن و منگنز به بیش از mg / l  0.3 برسند آثار نامطلوب زیر ایجاد می شود:

مزه نامطلوب ، قرمز شدن رنگ آب که سبب ایجاد لکه روی وسایل و البسه می شود ،

تجمع رسوبات در لوله های آب ، رشد باکتری کرنو تریکس  و سایر باکتری های آهن در شبکه آب

و بوی نامطلوب ناشی از لکه های قهوه ای تیره ناشی از منگنز.

  به طور کلی می توان روشــــــــــــهای مختلف حذف آهن و منگنز را به صورت زیر بیان کرد:

J      اکسیداسیون ( oxidation ) یکی از روشهای متداول حذف آهن و منگنز محسوب می شود

 می تواند با کمک هوادهی  و یا استفاده از عوامل اکسید کننده نظیر کلر ، دی اکسید کلر ،

 پرمنگنات پتاسیم و یا ازن انجام شود. متعاقب اکسیداسیون باید زلا ل سازی و فیلتراسیون

 انجام گیرد .

J      تبادل یون یا فرآیند زئولیت Ion exchange or zeolite process

J      تثبیت با عوامل جداکننده ( Sequestering process )

J      سبک کردن با آهک ( Lime softening )