وز غم چیست چنین ناله و افغان داری

اشک خونین ز چه از چشم ترت میریزد

گو به من خون که از بال و پرت میریزد

آتش تو آتش زده بر پیکر من

خبری تازه اگر هست بکن با خبرم

تا سحر ای شمع به بالین من     امشب از بهر خدا بیدار باش

سایه غم ناگهان بر دل نشست     رحم کن امشب مرا غمخوار باش

همدم من  مونس من  شمع من  جز توام در  این جهان غمخوار کو؟

من در این صحرای وحشتزای مرگ  وای بر من وای بر من یار کو؟

آه ای یاران به فریادم رسید!

ورنه امشب مرگ به فریادم رسد

ترسم این شیرین تر از جانم فراق

چون به دام مرگ افتادم رسد

گریه و فریاد بس کن شب من

بر دل ریشم نمک دیگر مپاش

قصه بی تابی خویش من

                    سوي منزلگه ويرانه خويش

                                به خدا مي برم از شهر شما

                                                   دل شوريده و ديوانه خويش
مي برم تا كه در آن نقطه دور

 
                     شستشويش دهم از رنگ نگاه

 
                                              شستشويش دهم از لكه عشق

                                                         زين همه خواهش بيجا و تباه
     مي برم تا ز تو دورش سازم

                        ز تو اي جلوه اميد حال

                                مي برم زنده بگورش سازم

                                                  تا از اين پس نكند باد وصال
 ناله مي لرزد

             مي رقصد اشك

                         آه بگذار كه بگريزم من

                                          از تو اي چشمه جوشان گناه 

                                                            شايد آن به كه بپرهيزم من

بخدا غنچه شادي بودم

                            دست عشق آمد و از شاخم چيد

                                                      شعله آه شدم صد افسوس

                                                           كه لبم باز بر آن لب نرسيد
عاقبت بند سفر پايم بست

 
                          مي روم خنده به لب ‚ خوينن دل

                                          مي روم از دل من دست بدار